Αν ξέρεις ήδη τι είναι ένα domain, το επόμενο ερώτημα είναι πώς αυτό το όνομα σε φέρνει σε μια ιστοσελίδα. Εδώ μπαίνει το DNS. Είναι το επίπεδο ανάμεσα στο όνομα που γράφεις και στον server που φιλοξενεί το site σου.
Τι είναι το DNS;
Το DNS σημαίνει domain name system, δηλαδή σύστημα ονομάτων domain. Είναι ένα παγκόσμιο δίκτυο servers που μετατρέπει ονόματα domain, αναγνώσιμα από ανθρώπους, σε διευθύνσεις IP. Μια διεύθυνση IP είναι μια ακολουθία αριθμών που αναγνωρίζει έναν συγκεκριμένο server στο διαδίκτυο. Όταν γράφεις ένα domain στον browser σου, το DNS βρίσκει την αντίστοιχη διεύθυνση IP και στέλνει τον browser στον σωστό server.
Η σύγκριση που προκύπτει πιο συχνά είναι ο τηλεφωνικός κατάλογος. Ένας τηλεφωνικός κατάλογος σου επιτρέπει να ψάξεις το όνομα ενός ανθρώπου και να βρεις τον αριθμό του. Το DNS κάνει το ίδιο για το διαδίκτυο. Δίνεις το όνομα και το DNS επιστρέφει τον αριθμό που χρειάζεται ο browser σου για να κάνει τη σύνδεση.
Χωρίς DNS, κάθε επίσκεψη σε ιστοσελίδα θα απαιτούσε να γράφεις κάτι σαν 192.0.2.1 αντί για ένα απλό όνομα domain. Το DNS κάνει το διαδίκτυο χρήσιμο για όλους, όχι μόνο για μηχανικούς.
Πώς λειτουργεί μια αναζήτηση DNS;
Κάθε φορά που επισκέπτεσαι μια ιστοσελίδα, γίνεται μια αναζήτηση DNS στο παρασκήνιο. Ολόκληρη η διαδικασία παίρνει χιλιοστά του δευτερολέπτου, αλλά περιλαμβάνει αρκετά βήματα και πολλούς servers. Να πώς δουλεύει από τη στιγμή που πατάς enter στον browser.
Βήμα 1. Ο browser ελέγχει την κρυφή μνήμη του
Πριν απευθυνθεί σε οποιονδήποτε server, ο browser σου ελέγχει αν έχει ήδη αποθηκευμένη τη διεύθυνση IP από πρόσφατη επίσκεψη. Αν επισκέφτηκες το ίδιο site πριν πέντε λεπτά, η απάντηση πιθανότατα είναι ακόμα αποθηκευμένη τοπικά. Αν είναι, η αναζήτηση τελειώνει εδώ και η σελίδα φορτώνει αμέσως.
Βήμα 2. Το αίτημα πηγαίνει σε έναν DNS resolver
Αν ο browser δεν έχει την απάντηση στην κρυφή μνήμη, στέλνει το αίτημα σε έναν DNS resolver. Αυτός είναι συνήθως ένας server που τρέχει ο πάροχος διαδικτύου σου. Ο resolver λειτουργεί ως ενδιάμεσος. Δεν ξέρει ο ίδιος την απάντηση, αλλά ξέρει πού να ρωτήσει.
Βήμα 3. Ο resolver επικοινωνεί με έναν root server
Ο resolver επικοινωνεί πρώτα με έναν από τους root servers του διαδικτύου. Υπάρχουν 13 σύνολα root servers σκορπισμένα σε όλο τον κόσμο. Ο root server δεν ξέρει τη διεύθυνση IP του domain σου, αλλά ξέρει ποιος server χειρίζεται την κατάληξη του domain. Αν ψάχνεις ένα domain .com, ο root server στέλνει τον resolver στον server TLD του .com.
Βήμα 4. Απαντά ο server TLD
Το TLD σημαίνει top-level domain. Ο server TLD του .com ξέρει ποιος nameserver είναι υπεύθυνος για κάθε domain .com. Δεν επιστρέφει την τελική διεύθυνση IP. Αντί γι' αυτό, λέει στον resolver με ποιον authoritative nameserver να επικοινωνήσει στη συνέχεια. Η κατανόηση των καταλήξεων domain βοηθά να εξηγηθεί γιατί υπάρχει αυτό το βήμα. Κάθε κατάληξη έχει δικό της σύνολο servers TLD που διαχειρίζονται τα domain από κάτω.
Βήμα 5. Ο authoritative nameserver επιστρέφει τη διεύθυνση IP
Ο authoritative nameserver είναι η τελευταία στάση. Αυτός ο server κρατά τις πραγματικές εγγραφές DNS του domain σου, μαζί με τη διεύθυνση IP όπου βρίσκεται η ιστοσελίδα σου. Στέλνει τη διεύθυνση IP πίσω στον resolver, που την περνά στον browser σου. Ο browser σου συνδέεται τότε με αυτή τη διεύθυνση IP και φορτώνει το site.
Ολόκληρη η αλυσίδα, από τον browser στον resolver, στον root server, στον server TLD, στον authoritative nameserver και πίσω, συνήθως ολοκληρώνεται σε λιγότερο από 100 χιλιοστά του δευτερολέπτου.
Τι είναι οι nameservers και γιατί μετράνε;
Οι nameservers είναι οι servers που αποθηκεύουν τις εγγραφές DNS του domain σου. Όταν ολοκληρώνεις την εγγραφή ενός domain, ένα από τα πρώτα πράγματα που ρυθμίζεις είναι ποιους nameservers θα χρησιμοποιεί. Αυτοί οι nameservers λένε στο υπόλοιπο διαδίκτυο πού να βρει την ιστοσελίδα σου, πού να παραδώσει το email σου και πώς να χειριστεί άλλες υπηρεσίες συνδεδεμένες με το domain σου.
Αν οι nameservers σου είναι ρυθμισμένοι λάθος, τίποτα συνδεδεμένο με το domain σου δεν θα δουλεύει. Η ιστοσελίδα σου δεν θα φορτώνει. Το email σου δεν θα φτάνει. Κάθε υπηρεσία δεμένη με αυτό το domain σταματά μέχρι να δείξουν οι nameservers στο σωστό μέρος.
Οι περισσότεροι registrars παρέχουν δικούς τους nameservers από προεπιλογή. Αν η ιστοσελίδα σου φιλοξενείται αλλού, μπορεί να χρειαστεί να ενημερώσεις τους nameservers ώστε να δείχνουν στον πάροχο φιλοξενίας σου. Αυτό είναι συνηθισμένο βήμα όταν συνδέεις ένα domain με δημιουργό ιστοσελίδων ή με ξεχωριστό λογαριασμό φιλοξενίας, και συνδέεται άμεσα με τη διαφορά domain και φιλοξενίας.
Τι συμβαίνει όταν οι ρυθμίσεις DNS είναι λάθος;
Τα προβλήματα DNS είναι από τα πιο εκνευριστικά που μπορεί να αντιμετωπίσει μια επωνυμία online, γιατί τα συμπτώματα μοιάζουν με κάτι εντελώς άλλο.
- Η ιστοσελίδα σου πέφτει. Αν η εγγραφή DNS που δείχνει στον web server σου λείπει ή είναι λάθος, οι browsers δεν μπορούν να βρουν το site σου. Το domain είναι ακόμα δικό σου, αλλά οι επισκέπτες βλέπουν σελίδα σφάλματος αντί για το περιεχόμενό σου.
- Το email σταματά να δουλεύει. Το email βασίζεται σε έναν συγκεκριμένο τύπο εγγραφής DNS που λέγεται εγγραφή MX. Αν η εγγραφή MX διαγραφεί, αλλάξει ή δείξει σε λάθος server, τα email που στέλνονται στο domain σου επιστρέφουν ή χάνονται εντελώς.
- Τα πιστοποιητικά SSL αποτυγχάνουν. Κάποιες μέθοδοι επαλήθευσης SSL εξαρτώνται από εγγραφές DNS. Αν αυτές οι εγγραφές αφαιρεθούν ή αλλάξουν κατά την ανανέωση πιστοποιητικού, η ανανέωση αποτυγχάνει και το site σου χάνει την ασφαλή σύνδεση.
- Χαλάνε υπηρεσίες τρίτων. Πολλά εργαλεία που συνδέονται με το domain σου, όπως πλατφόρμες email marketing ή επαλήθευση analytics, απαιτούν συγκεκριμένες εγγραφές DNS για να λειτουργήσουν. Η αφαίρεση ή αλλοίωση αυτών των εγγραφών αποσυνδέει την υπηρεσία.
Η διόρθωση για τα περισσότερα προβλήματα DNS είναι απλή. Έλεγξε τις εγγραφές, βρες το λάθος και διόρθωσέ το. Η δυσκολία είναι να ξέρεις ποια εγγραφή να κοιτάξεις και τι πρέπει να λέει. Γι' αυτό μετράει η κατανόηση των βασικών των εγγραφών DNS, ακόμα κι αν δεν σκοπεύεις ποτέ να τις διαχειριστείς μόνος σου.
Πώς λειτουργεί η διάδοση DNS;
Όταν αλλάζεις μια εγγραφή DNS, η ενημέρωση δεν ισχύει αμέσως σε όλο τον κόσμο. Οι servers DNS σε κάθε επίπεδο της αλυσίδας αναζήτησης αποθηκεύουν προσωρινά στην κρυφή μνήμη (cache) την προηγούμενη απάντηση. Μέχρι να λήξουν και να ανανεωθούν αυτές οι κρυφές μνήμες, κάποιοι επισκέπτες θα συνεχίσουν να στέλνονται στην παλιά διεύθυνση IP ενώ άλλοι θα φτάνουν στη νέα.
Αυτή η διαδικασία λέγεται διάδοση DNS (DNS propagation). Συνήθως παίρνει από λίγα λεπτά έως 48 ώρες, ανάλογα με την τιμή TTL (time to live) που έχει οριστεί στην εγγραφή. Το TTL λέει στους servers DNS για πόση ώρα να κρατούν την απάντηση στην κρυφή μνήμη πριν ελέγξουν για νέα.
Κατά τη διάδοση, το site σου μπορεί να δουλεύει για κάποιους επισκέπτες και για άλλους όχι. Αυτό είναι φυσιολογικό. Δεν υπάρχει τρόπος να αναγκάσεις κάθε server DNS του διαδικτύου να ενημερωθεί ταυτόχρονα. Η καλύτερη προσέγγιση είναι να προγραμματίζεις τις αλλαγές DNS σε περιόδους χαμηλής κίνησης και να ορίζεις μικρότερο TTL πριν κάνεις την αλλαγή, ώστε η παλιά κρυφή μνήμη να λήγει πιο γρήγορα.
Οι συνηθισμένοι όροι DNS εξηγημένοι
Το DNS έχει το δικό του λεξιλόγιο. Να οι όροι που είναι πιο πιθανό να συναντήσεις όταν διαχειρίζεσαι ένα domain.
- Εγγραφή A. Δείχνει ένα όνομα domain σε διεύθυνση IPv4 (η τυπική μορφή αριθμού όπως 192.0.2.1). Αυτή είναι η εγγραφή που συνδέει το domain σου με τον server όπου φιλοξενείται η ιστοσελίδα σου.
- Εγγραφή CNAME. Δείχνει ένα όνομα domain σε άλλο όνομα domain αντί για διεύθυνση IP. Χρησιμοποιείται συχνά όταν ένας υποτομέας (όπως το www) πρέπει να οδηγεί στο ίδιο μέρος με το κύριο domain.
- Εγγραφή MX. Λέει στο διαδίκτυο ποιος mail server χειρίζεται το email του domain σου. Χωρίς σωστή εγγραφή MX, τα email που στέλνονται στο domain σου δεν θα παραδοθούν.
- Nameserver (εγγραφή NS). Καθορίζει ποιοι nameservers είναι authoritative για το domain σου. Αυτό ενημερώνεις όταν μεταφέρεις τη διαχείριση DNS του domain σου από έναν πάροχο σε άλλον.
- Εγγραφή TXT. Κρατά πληροφορίες σε μορφή κειμένου που μπορούν να διαβάσουν άλλες υπηρεσίες. Χρησιμοποιείται συνήθως για επαλήθευση email, επιβεβαίωση ιδιοκτησίας domain και πολιτικές ασφαλείας.
- TTL (time to live). Μια τιμή που ορίζεται σε κάθε εγγραφή DNS και ελέγχει για πόση ώρα οι άλλοι servers κρατούν την εγγραφή στην κρυφή μνήμη πριν ζητήσουν νέο αντίγραφο. Μικρότερα TTL σημαίνουν ταχύτερες ενημερώσεις αλλά πιο συχνές αναζητήσεις.
Το επόμενο κεφάλαιο αυτής της σειράς καλύπτει τις εγγραφές DNS με πλήρη λεπτομέρεια, μαζί με το πότε να χρησιμοποιείς κάθε τύπο και πώς να τον ρυθμίζεις σωστά.
Πώς χειρίζεται το WEMASY το DNS
Όταν φτιάχνεις ένα site με το WEMASY και συνδέεις δικό σου domain, το WEMASY σου παρέχει τη ρύθμιση DNS που χρειάζεσαι. Η πλατφόρμα σου λέει ακριβώς ποιες εγγραφές να ορίσεις και πού να δείξεις τους nameservers σου. Το SSL αντιμετωπίζεται αυτόματα, οπότε δεν χρειάζεται να δημιουργήσεις ξεχωριστές εγγραφές DNS για την επαλήθευση του πιστοποιητικού.
Για επωνυμίες που θέλουν να κρατήσουν απλή τη διαχείριση DNS, το WEMASY μειώνει τη ρύθμιση σε λίγα βήματα. Δηλώνεις το domain σου, ενημερώνεις τις εγγραφές όπως σε καθοδηγεί η πλατφόρμα, και αυτή φροντίζει τη σύνδεση ανάμεσα στο domain σου και στο ζωντανό site σου. Δες τι περιλαμβάνεται στα πακέτα στις τιμές του WEMASY.
Συχνές ερωτήσεις για το DNS
Μπορεί το DNS να επηρεάσει πόσο γρήγορα φορτώνει η ιστοσελίδα σου;
Ναι. Η ταχύτητα της αναζήτησης DNS είναι το πρώτο βήμα στη φόρτωση κάθε ιστοσελίδας. Αν ο πάροχος DNS σου είναι αργός ή αν οι εγγραφές DNS δεν είναι ρυθμισμένες αποδοτικά, η αναζήτηση παίρνει περισσότερο και καθυστερεί την έναρξη φόρτωσης της σελίδας. Η επιλογή αξιόπιστου παρόχου DNS με servers σε πολλές περιοχές βοηθά να μένουν σύντομοι οι χρόνοι αναζήτησης για επισκέπτες παντού. Με τον δημιουργό ιστοσελίδων του WEMASY μπορείς να το στήσεις απευθείας στην ιστοσελίδα σου.
Μπορώ να χρησιμοποιώ διαφορετικούς παρόχους DNS για το ίδιο domain;
Τεχνικά μπορείς να δείξεις ένα domain σε nameservers από δύο διαφορετικούς παρόχους, αλλά για τις περισσότερες επωνυμίες δεν προτείνεται. Και οι δύο πάροχοι πρέπει να έχουν πάντα πανομοιότυπες εγγραφές DNS, και ο συγχρονισμός τους προσθέτει πολυπλοκότητα. Για τα περισσότερα sites, η χρήση ενός παρόχου DNS και η διατήρηση όλων των εγγραφών σε ένα μέρος είναι απλούστερη και λιγότερο επιρρεπής σε λάθη.
Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στο DNS και σε ένα URL;
Ένα URL είναι η πλήρης διεύθυνση που βλέπεις στον browser, μαζί με το πρωτόκολλο (όπως https), το όνομα domain και τη διαδρομή της συγκεκριμένης σελίδας. Το DNS χειρίζεται μόνο το τμήμα του ονόματος domain. Όταν ο browser σου διαβάζει ένα URL, εξάγει το όνομα domain και χρησιμοποιεί το DNS για να το μετατρέψει στη διεύθυνση IP του server. Το υπόλοιπο URL λέει στον server ποια συγκεκριμένη σελίδα ή αρχείο να παραδώσει.
Μπορείς να αλλάξεις εγγραφές DNS χωρίς να αλλάξεις registrar;
Ναι. Η διαχείριση DNS και η εγγραφή domain είναι ξεχωριστές λειτουργίες. Μπορείς να κρατήσεις το domain δηλωμένο σε έναν πάροχο ενώ δείχνεις τους nameservers του σε εντελώς διαφορετικό πάροχο DNS. Αυτό είναι συνηθισμένο όταν μια επωνυμία δηλώνει ένα domain σε μια εταιρεία αλλά φιλοξενεί την ιστοσελίδα της σε άλλη. Η ενημέρωση των ρυθμίσεων nameserver στον registrar σου είναι το μόνο που χρειάζεται για την αλλαγή.
Τι γίνεται με τις εγγραφές DNS αν λήξει το domain σου;
Όταν λήγει ένα domain, οι εγγραφές DNS που σχετίζονται με αυτό σταματούν να λειτουργούν. Το domain μπαίνει σε περίοδο χάριτος όπου ο registrar μπορεί ακόμα να κρατά τις εγγραφές, αλλά δεν εξυπηρετούνται πια στο διαδίκτυο. Αν το domain δεν ανανεωθεί στην περίοδο χάριτος, τελικά γίνεται διαθέσιμο για να το δηλώσει οποιοσδήποτε, και όλες οι προηγούμενες εγγραφές DNS χάνονται οριστικά. Η διατήρηση του domain ανανεωμένου και των στοιχείων εγγραφής ενημερωμένων το αποτρέπει.