Ένας επισκέπτης ανοίγει τη φόρμα σου και βλέπει ένα πεδίο με ετικέτα "Οργανισμός". Τι ζητάς; Την επωνυμία της εταιρείας; Το μέγεθός της; Κάτι άλλο; Δεν ξέρει, οπότε διστάζει, μαντεύει λάθος και τελικά τα παρατά όταν βγει σφάλμα.
Αυτή είναι η αόρατη τριβή των κακών κειμένων σε φόρμες. Μια φόρμα μπορεί να έχει τον τέλειο αριθμό πεδίων και πανέμορφο σχεδιασμό, αλλά αδύναμες ετικέτες και ασαφείς οδηγίες σκοτώνουν τις μετατροπές. Σε αυτό το άρθρο βλέπεις ακριβώς πώς να γράφεις ετικέτες πεδίων, βοηθητικό κείμενο και κουμπιά που οδηγούν τους επισκέπτες μπροστά αντί να τους σταματούν.
Γιατί τα κείμενα της φόρμας είναι ένας μοχλός μετατροπής που οι περισσότερες επιχειρήσεις αγνοούν
Κάθε λέξη σε μια φόρμα κάνει μία δουλειά: να αφαιρέσει την ασάφεια ή να χτίσει εμπιστοσύνη. Οι περισσότερες φόρμες δεν κάνουν κανένα από τα δύο. Παίρνουν ετικέτες από το πεδίο της βάσης δεδομένων που υπάρχει από πίσω. "Billing Address." "Company Size." "Contact Method." Αυτά διαβάζονται από μηχανές, όχι από ανθρώπους.
Όταν ο επισκέπτης δεν καταλαβαίνει τι του ζητάς, έχει τρεις επιλογές. Μαντεύει. Φεύγει. Ή συμπληρώνει κάτι, πατά αποστολή και απορρίπτεται από τον έλεγχο της φόρμας. Και οι τρεις σκοτώνουν το ποσοστό μετατροπής σου. Οι ασαφείς ετικέτες και οι μπερδεμένες οδηγίες είναι από τους βασικούς λόγους που οι επισκέπτες εγκαταλείπουν τις φόρμες πριν τις ολοκληρώσουν.
Τα νούμερα είναι αμείλικτα. Μια μελέτη ενός ερευνητικού ινστιτούτου UX βρήκε ότι κείμενο κουμπιού συγκεκριμένο και προσανατολισμένο στο αποτέλεσμα αύξησε τις μετατροπές έως και 25% σε σχέση με το γενικό κουμπί "Submit". Αυτό είναι η διαφορά ανάμεσα σε μια φόρμα που μετατρέπει στο 5% και σε μια που μετατρέπει στο 6,25%, χωρίς καθόλου έξτρα κίνηση. Μόνο καλύτερες λέξεις.
Η δύναμη της συγκεκριμένης ετικέτας πεδίου
Μια ετικέτα πρέπει να απαντά σε μία ερώτηση του επισκέπτη: "Ποια ακριβώς πληροφορία θέλει αυτό το πεδίο;" Όχι περίπου. Ακριβώς.
Πάρε ένα απλό παράδειγμα. Οι περισσότερες φόρμες ζητούν "Όνομα". Ποιο όνομα όμως; Όνομα και επώνυμο μαζί; Μόνο το όνομα; Το πλήρες νόμιμο όνομα;
ΛΑΘΟΣ: Όνομα
ΣΩΣΤΟ: Το πλήρες όνομά σου
Ή ακόμα καλύτερα, αν χρειάζεσαι όνομα και επώνυμο ξεχωριστά:
ΣΩΣΤΟ: Όνομα | Επώνυμο (ως ξεχωριστά πεδία)
Άλλο παράδειγμα. Μια φόρμα ζητά "Τηλέφωνο". Εκ πρώτης όψεως φαίνεται σαφές. Ο επισκέπτης όμως σκέφτεται: να βάλω τον κωδικό χώρας; Να βάλω παρενθέσεις; Παύλες; Κενά; Δεν ξέρει, οπότε είτε μαντεύει είτε το προσπερνά.
ΛΑΘΟΣ: Τηλέφωνο
ΣΩΣΤΟ: Αριθμός τηλεφώνου (μορφή: 555-123-4567)
Αυτό δουλεύει γιατί αφαιρεί το μάντεμα. Ο επισκέπτης ξέρει ακριβώς τι θέλεις και ποια μορφή δέχεσαι. Χωρίς δισταγμό. Χωρίς μήνυμα σφάλματος. Χωρίς εγκατάλειψη.
Το ίδιο ισχύει για κάθε τύπο πεδίου. Αντί για γενικές ετικέτες, χρησιμοποίησε συγκεκριμένες:
ΛΑΘΟΣ: Email
ΣΩΣΤΟ: Διεύθυνση email (όπου θα στείλουμε επιβεβαιώσεις)
ΛΑΘΟΣ: Ιστοσελίδα
ΣΩΣΤΟ: Η ιστοσελίδα της εταιρείας σου (προαιρετικό)
ΛΑΘΟΣ: Περίγραψε το έργο σου
ΣΩΣΤΟ: Πες μας τι χρειάζεσαι (έως 250 χαρακτήρες)
Πρόσεξε το τελευταίο παράδειγμα. Το όριο χαρακτήρων αφαιρεί μια ακόμα πηγή σύγχυσης. Ο επισκέπτης ξέρει ότι δεν μπορεί να γράψει μυθιστόρημα. Ξέρει το όριο. Γράφει μέχρι εκεί και προχωρά.
Υποχρεωτικά και προαιρετικά: σήμανε τα καθαρά
Οι επισκέπτες θέλουν να ξέρουν πόσο κοστίζει η αποστολή της φόρμας σου. Αν ένα πεδίο είναι υποχρεωτικό, πρέπει να το ξέρουν πριν ξεκινήσουν. Αν είναι προαιρετικό, πρέπει να ξέρουν ότι μπορούν να το προσπεράσουν. Η σαφήνεια ανάμεσα σε υποχρεωτικά και προαιρετικά πεδία είναι από τους σημαντικότερους παράγοντες για να μειώσεις την τριβή στη φόρμα. Όσο λιγότερη ασάφεια, τόσο λιγότεροι επισκέπτες διστάζουν και φεύγουν.
Το παλιό μοτίβο ήταν ένας μικροσκοπικός κόκκινος αστερίσκος δίπλα στα υποχρεωτικά πεδία. Αυτό αποτυγχάνει, γιατί πολλοί επισκέπτες δεν τον προσέχουν, δεν καταλαβαίνουν τι σημαίνει ή τον περνούν για διακοσμητικό στοιχείο.
ΛΑΘΟΣ: Email *
ΣΩΣΤΟ: Διεύθυνση email (υποχρεωτικό)
Ή, αν τα περισσότερα πεδία σου είναι υποχρεωτικά και μόνο λίγα προαιρετικά, αντέστρεψε το μοτίβο:
ΣΩΣΤΟ: Ιστοσελίδα (προαιρετικό)
Όταν είσαι ρητός, μειώνεται η νοητική προσπάθεια. Ο επισκέπτης σαρώνει τη φόρμα, βλέπει ποια πεδία πρέπει να συμπληρώσει και μπορεί να υπολογίσει πόση προσπάθεια θα κάνει. Μόνο αυτό μειώνει την εγκατάλειψη.
Βοηθητικό κείμενο: ο κρυφός πειθώ
Το βοηθητικό κείμενο είναι η μικρή οδηγία ή εξήγηση που βρίσκεται κάτω από ένα πεδίο ή μέσα σε αυτό. Έχει δύο σκοπούς. Πρώτον, εξηγεί τι ζητά το πεδίο. Δεύτερον, καθησυχάζει τον επισκέπτη ότι είναι ασφαλές και λογικό να δώσει την πληροφορία.
Οι περισσότερες φόρμες παραλείπουν εντελώς το βοηθητικό κείμενο. Η ετικέτα πρέπει να κάνει όλη τη δουλειά. Όμως το βοηθητικό κείμενο είναι το σημείο όπου χτίζεις εμπιστοσύνη και μειώνεις την τριβή ταυτόχρονα.
Παράδειγμα 1: μια φόρμα ζητά αριθμό τηλεφώνου. Ο επισκέπτης σκέφτεται: γιατί; Θα με πάρουν τηλέφωνο; Πόσο συχνά; Θα με πνίξουν με spam; Μια μικρή γραμμή βοηθητικού κειμένου το απαντά:
ΕΤΙΚΕΤΑ: Αριθμός τηλεφώνου
ΒΟΗΘΗΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: Σε παίρνουμε τηλέφωνο μόνο αν το ζητήσεις ρητά. Μία κλήση το πολύ.
Αυτή η μία γραμμή διώχνει το άγχος. Ο επισκέπτης ξέρει το όριο. Είναι πιο πιθανό να δώσει τον αριθμό του.
Παράδειγμα 2: μια φόρμα ζητά το όνομα της εταιρείας. Ο επισκέπτης διστάζει. Είναι μόνο για ιδιοκτήτες επιχειρήσεων; Τι γίνεται αν είναι ελεύθερος επαγγελματίας; Το "εταιρεία" σημαίνει ανώνυμη εταιρεία ή οποιαδήποτε επιχείρηση;
ΕΤΙΚΕΤΑ: Το όνομα της εταιρείας ή της επωνυμίας σου
ΒΟΗΘΗΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: Γράψε όπως λες την επιχείρησή σου. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι σύμβουλοι μπορούν να βάλουν το όνομά τους ή το όνομα της επιχείρησής τους.
Και πάλι, λίγες λέξεις σαφήνειας αφαιρούν το εμπόδιο.
Το καλύτερο βοηθητικό κείμενο κάνει τρία πράγματα.
1. Ξεκαθαρίζει την ασάφεια. Εξηγεί τι εννοείς με τον όρο.
2. Δείχνει γιατί ρωτάς. Βοηθά τον επισκέπτη να καταλάβει τον σκοπό.
3. Αφαιρεί τον φόβο. Τον καθησυχάζει ότι η πληροφορία είναι ασφαλές να δοθεί.
Βάλε το βοηθητικό κείμενο ακριβώς κάτω από την ετικέτα ή μέσα στο πεδίο ως placeholder. Μη χρησιμοποιείς εικονίδια tooltip που θέλουν hover ή κλικ. Οι επισκέπτες κινούνται γρήγορα και δεν ψάχνουν κρυμμένη βοήθεια. Κάν' το ορατό.
Κείμενο κουμπιού που οδηγεί μπροστά
Το κουμπί αποστολής είναι το τελικό call to action. Το κείμενό του αποφασίζει αν ο επισκέπτης θα πατήσει ή θα φύγει.
Το "Submit" αποτυγχάνει γιατί είναι γενικό. Ο επισκέπτης θα μπορούσε να "στείλει" οτιδήποτε. Δεν δημιουργεί αίσθηση αποτελέσματος. Θα πάρει προσφορά; Email επιβεβαίωσης; Τηλεφώνημα από πωλητή;
ΛΑΘΟΣ: Submit
Το κείμενο κουμπιού με συγκεκριμένη ενέργεια μετατρέπει πολύ καλύτερα, γιατί λέει στον επισκέπτη ακριβώς τι θα γίνει μετά. Αν κάποιος συμπληρώσει τη φόρμα αίτησης επίδειξης, πρέπει να δει:
ΣΩΣΤΟ: Ζήτα την επίδειξή μου
Όχι "Υποβολή αίτησης επίδειξης". Είναι υπερβολικά παθητικό. Ο επισκέπτης ζητά την επίδειξη. Αυτός είναι ο πρωταγωνιστής. Διατύπωσέ το έτσι.
Περισσότερα παραδείγματα:
Για φόρμα αίτησης τιμής: Πάρε την προσφορά μου (όχι "Submit")
Για εγγραφή σε δωρεάν δοκιμή: Ξεκίνα τη δωρεάν δοκιμή μου (όχι "Submit")
Για φόρμα επικοινωνίας: Στείλε το μήνυμά μου (όχι "Submit")
Για αίτηση εργασίας: Κάνε αίτηση τώρα (όχι "Submit application")
Για αίτημα συμβουλευτικής: Κλείσε την κλήση μου (όχι "Submit")
Το μοτίβο είναι: ρήμα + κτητική αντωνυμία + αποτέλεσμα. "Πάρε το δικό μου..." "Ξεκίνα το δικό μου..." "Στείλε το δικό μου..." Έτσι ο επισκέπτης γίνεται το υποκείμενο και η ενέργεια το αντικείμενο. Κάνει κάτι, δεν στέλνει δεδομένα στο κενό.
Ένας ακόμα κανόνας: το κείμενο του κουμπιού πρέπει να ταιριάζει με αυτό που πετυχαίνει η φόρμα. Αν κάποιος συμπληρώσει τη φόρμα σου και λάβει αμέσως email επιβεβαίωσης, το κουμπί μπορεί να λέει "Πάρε το email επιβεβαίωσής μου". Αν υπάρχει καθυστέρηση μέχρι να έχει απάντηση, γράψε "Ζήτα να με καλέσετε". Ταίριαξε το κουμπί με την πραγματικότητα του τι θα γίνει μετά. Αυτή η ειλικρίνεια για τα επόμενα βήματα χτίζει εμπιστοσύνη και κρατά το ποσοστό μετατροπής της φόρμας πιο ψηλά από τα γενικά κουμπιά "Submit".
Μικροαποφάσεις: προαιρετικά πεδία και δευτερεύον κείμενο
Μια φόρμα είναι χιλιάδες μικρές αποφάσεις του επισκέπτη. Κάποιες είναι προφανείς. Άλλες κρύβονται στα περιθώρια.
Όταν σημαίνεις ένα πεδίο ως προαιρετικό, κάποιοι επισκέπτες το προσπερνούν ακόμα κι αν θα μπορούσαν να το συμπληρώσουν. Γιατί; Επειδή το "προαιρετικό" μένει στο μυαλό τους ως "όχι σημαντικό". Το είπε η φόρμα.
Αν ένα προαιρετικό πεδίο σε βοηθά πραγματικά (και πρέπει, αλλιώς γιατί να το ζητάς), πρόσθεσε μια μικρή σημείωση που κάνει τον επισκέπτη να θέλει να το συμπληρώσει:
Ιστοσελίδα (προαιρετικό)
Βοηθητικό κείμενο: Αυτό μας βοηθά να καταλάβουμε τη σημερινή σου παρουσία στο διαδίκτυο και να σου δώσουμε καλύτερες προτάσεις.
Τώρα το προαιρετικό δεν σημαίνει "προσπέρασέ το". Σημαίνει "συμπλήρωσέ το μόνο αν θέλεις να κάνουμε καλύτερη δουλειά". Τα ποσοστά ολοκλήρωσης στα προαιρετικά πεδία ανεβαίνουν όταν εξηγείς γιατί έχουν σημασία.
Το ίδιο ισχύει για το δευτερεύον κείμενο γύρω από ολόκληρη τη φόρμα. Αν η φόρμα αφορά ευαίσθητο θέμα, η διαφάνεια για το τι θα γίνει μετά αυξάνει την εμπιστοσύνη:
"Θα εξετάσουμε την αίτησή σου και θα σου απαντήσουμε μέσα σε 2 εργάσιμες ημέρες."
"Τα στοιχεία πληρωμής σου κρυπτογραφούνται με SSL και δεν αποθηκεύονται ποτέ στους servers μας."
"Στέλνουμε μια εβδομαδιαία σύνοψη και τίποτα παραπάνω. Μπορείς να διαγραφείς όποτε θέλεις."
Αυτές οι γραμμές δεν είναι ακριβώς κείμενα φόρμας, αλλά βρίσκονται κοντά στη φόρμα και επηρεάζουν αν κάποιος θα την ξεκινήσει. Γράψ' τες με την ίδια σαφήνεια και ακρίβεια με τις ετικέτες σου.
Η παγίδα της γλώσσας: ορολογία ή σαφήνεια
Οι φόρμες κληρονομούν ορολογία από την πλευρά της επιχείρησης. Ένα CRM μπορεί να λέει κάτι "customer prospect identifier". Η φόρμα σου πρέπει να το λέει "Ο κωδικός πελάτη σου".
Σάρωσε τη φόρμα σου για λέξεις που ταιριάζουν σε σχήμα βάσης δεδομένων και όχι σε συζήτηση:
ΛΑΘΟΣ: Billing Address | Contact Methodology | Organization | Requestor Name
ΣΩΣΤΟ: Πού να στείλουμε το τιμολόγιο; | Πώς προτιμάς να επικοινωνήσουμε μαζί σου; | Η εταιρεία σου | Το όνομά σου
Το δεύτερο σετ ακούγεται σαν να το έγραψε άνθρωπος σε άνθρωπο. Το πρώτο ακούγεται σαν φόρμα. Μάντεψε ποιο έχει υψηλότερα ποσοστά ολοκλήρωσης.
Μία εξαίρεση: αν το κοινό σου χρησιμοποιεί την ορολογία, χρησιμοποίησέ την κι εσύ. Αν πουλάς λογισμικό για μεγάλες επιχειρήσεις σε διευθυντές πληροφορικής, μπορεί να καταλαβαίνουν καλύτερα το "API endpoint access" από το "πώς συνδέεσαι στο σύστημά μας". Γνώρισε το κοινό σου και ταίριαξε το επίπεδό του.
Μηνύματα σφάλματος ως δεύτερη ευκαιρία, όχι ως τιμωρία
Όταν ο επισκέπτης στέλνει μη έγκυρα δεδομένα, η φόρμα τα απορρίπτει. Εδώ οι περισσότερες φόρμες τιμωρούν. "Μη έγκυρη τιμή." "Σφάλμα." "Αυτό δεν ταιριάζει με τη μορφή μας."
Αυτό είναι λάθος. Ένα μήνυμα σφάλματος δεν είναι τιμωρία. Είναι δεύτερη ευκαιρία. Δες το αλλιώς.
ΛΑΘΟΣ: Μη έγκυρη διεύθυνση email
ΣΩΣΤΟ: Χρειαζόμαστε μια έγκυρη διεύθυνση email. (Παράδειγμα: name@company.com)
ΛΑΘΟΣ: Ο αριθμός τηλεφώνου δεν ταιριάζει με τη μορφή
ΣΩΣΤΟ: Γράψε τον αριθμό τηλεφώνου σου με τη μορφή 555-123-4567.
Η δεύτερη εκδοχή λέει στον επισκέπτη ακριβώς τι πήγε στραβά και πώς να το διορθώσει. Δεν μπερδεύεται ούτε εκνευρίζεται. Το διορθώνει και προχωρά.
Το πιο σημαντικό: τα συγκεκριμένα μηνύματα σφάλματος μειώνουν τα μελλοντικά λάθη. Αν κάποιος δει "Γράψε τον αριθμό τηλεφώνου σου με τη μορφή 555-123-4567", ξέρει να μη βάλει γράμματα ή επιπλέον χαρακτήρες. Στο επόμενο πεδίο το συμπληρώνει σωστά με την πρώτη.
Δοκιμή των κειμένων της φόρμας: τι δουλεύει για το κοινό σου
Κείμενα φόρμας που μετατρέπουν για ένα κοινό μπορεί να μην πετυχαίνουν σε άλλο. Οι αγοραστές μεγάλων επιχειρήσεων περιμένουν άλλη γλώσσα από τους ιδρυτές startup. Οι ασθενείς περιμένουν άλλο ύφος από τους αγοραστές e-shop.
Ο μόνος τρόπος να μάθεις τι δουλεύει είναι να δοκιμάσεις. Στήσε δοκιμές A/B στα κείμενα της φόρμας σου:
Δοκιμή 1: Γενικό ή συγκεκριμένο κείμενο κουμπιού
Εκδοχή Α: "Submit" | Εκδοχή Β: "Πάρε τη δωρεάν δοκιμή μου"
Δοκιμή 2: Ύπαρξη βοηθητικού κειμένου
Εκδοχή Α: Μόνο ετικέτα | Εκδοχή Β: Ετικέτα + βοηθητικό κείμενο που εξηγεί γιατί χρειάζεσαι την πληροφορία
Δοκιμή 3: Ενδείξεις υποχρεωτικού
Εκδοχή Α: Κόκκινος αστερίσκος | Εκδοχή Β: "(υποχρεωτικό)" σε απλό κείμενο
Δοκιμή 4: Ύφος και ορολογία
Εκδοχή Α: Επίσημη γλώσσα ("Παρακαλούμε δώστε τα στοιχεία επικοινωνίας σας") | Εκδοχή Β: Συνομιλιακή ("Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να επικοινωνήσουμε μαζί σου;")
Τρέξε αυτές τις δοκιμές για δύο εβδομάδες τουλάχιστον, με ισοδύναμη επισκεψιμότητα. Παρακολούθησε το ποσοστό ολοκλήρωσης της φόρμας. Ο νικητής γίνεται η νέα βάση σου και δοκιμάζεται απέναντι στην επόμενη εκδοχή.
Το πιο σημαντικό: θα μάθεις σε τι ανταποκρίνεται το δικό σου κοινό. Μπορεί να δεις ότι το κοινό σου αγαπά το συγκεκριμένο κείμενο κουμπιού αλλά δεν νοιάζεται για το βοηθητικό κείμενο. Ή το αντίθετο. Άσε τα δεδομένα να καθοδηγούν τις επιλογές σου.
Προσβασιμότητα και κείμενα φόρμας
Τα σαφή κείμενα φόρμας είναι και προσβάσιμα κείμενα φόρμας. Όταν οι ετικέτες είναι συγκεκριμένες και το βοηθητικό κείμενο ορατό, όλοι ωφελούνται. Αυτό περιλαμβάνει όσους χρησιμοποιούν βοηθητική τεχνολογία, αλλά η σαφήνεια μετράει για όλους τους επισκέπτες.
Μερικές συγκεκριμένες πρακτικές όμως έχουν σημασία για την προσβασιμότητα:
Κάθε πεδίο φόρμας πρέπει να έχει ετικέτα. Όχι placeholder. Όχι εικονίδιο. Μια πραγματική ετικέτα που συνδέεται με το πεδίο μέσω HTML. Οι screen readers διαβάζουν τις ετικέτες φωναχτά, ώστε οι χρήστες να ξέρουν σε τι χρησιμεύει κάθε πεδίο.
Το placeholder εξαφανίζεται μόλις κάποιος αρχίσει να πληκτρολογεί. Δεν μπορεί να είναι η μόνη σου οδηγία. Χρησιμοποίησέ το για να δείξεις παράδειγμα, αλλά πάντα μαζί με ορατή ετικέτα.
Απόφυγε το χρώμα ως μόνη ένδειξη υποχρεωτικού πεδίου. Ένας κόκκινος αστερίσκος δεν σημαίνει τίποτα για κάποιον με αχρωματοψία ή για όποιον χρησιμοποιεί screen reader. Γράψε τη λέξη "υποχρεωτικό" σε απλό κείμενο.
Τα μηνύματα σφάλματος πρέπει να συνδέονται με το πεδίο που τα προκάλεσε. Όταν αποτυγχάνει η αποστολή της φόρμας, το μήνυμα σφάλματος πρέπει να εμφανίζεται κοντά στο πρόβλημα και όχι σε ένα γενικό αναδυόμενο παράθυρο στην κορυφή της σελίδας.
Συνηθισμένα λάθη στα κείμενα φόρμας
Λάθος 1: Placeholder αντί για ετικέτα
Βλέπεις φόρμες όπου ένα πεδίο δεν έχει ετικέτα, μόνο placeholder όπως "Γράψε εδώ το email σου". Μόλις κάποιος αρχίσει να πληκτρολογεί, η οδηγία χάνεται και δεν έχει ιδέα τι συμπληρώνει. Χρησιμοποίησε πάντα πραγματική ετικέτα πάνω ή δίπλα στο πεδίο.
Λάθος 2: Η ίδια ερώτηση δύο φορές
Κάποιες φόρμες ρωτούν "Email" και μετά "Επιβεβαίωση email". Και τα δύο χρειάζονται για ασφάλεια, αλλά η δεύτερη ετικέτα πρέπει να ξεκαθαρίζει. Όχι "Επιβεβαίωση email" αλλά "Επιβεβαίωσε τη διεύθυνση email σου (πρέπει να ταιριάζει με την παραπάνω)".
Λάθος 3: Ασαφείς οδηγίες χωρίς παραδείγματα
Ένα πεδίο λέει "Ημερομηνία γέννησης". Να είναι ΜΜ/ΗΗ/ΕΕΕΕ; ΗΗ/ΜΜ/ΕΕΕΕ; Μόνο το έτος; Πρόσθεσε παράδειγμα: "Ημερομηνία γέννησης (ΜΜ/ΗΗ/ΕΕΕΕ)".
Λάθος 4: Βοηθητικό κείμενο που εξηγεί τον λόγο της επιχείρησης αντί για το όφελος του χρήστη
ΛΑΘΟΣ: "Αυτό μας βοηθά να χωρίζουμε σε τμήματα τη βάση πελατών μας." (Σε κανέναν δεν νοιάζει.)
ΣΩΣΤΟ: "Αυτό μας βοηθά να σου δώσουμε προτάσεις που ταιριάζουν με το επίπεδο εμπειρίας σου." (Όφελος για τον χρήστη.)
Λάθος 5: Ασυνεπής ορολογία
Ένα πεδίο λέει "Όνομα επιχείρησης". Άλλο λέει "Εταιρεία". Άλλο λέει "Οργανισμός". Διάλεξε έναν όρο και χρησιμοποίησέ τον παντού στη φόρμα σου. Η συνέπεια αφαιρεί τη σύγχυση.
Πώς εντάσσονται τα κείμενα φόρμας στη συνολική στρατηγική
Τα κείμενα της φόρμας είναι μόνο ένας μοχλός σε μια ολοκληρωμένη στρατηγική βελτιστοποίησης μετατροπών. Δουλεύουν καλύτερα όταν συνδυάζονται με έξυπνες αρχές σχεδιασμού φόρμας, κατάλληλο μήκος φόρμας και σαφή οπτική ιεραρχία. Όμως στα κείμενα της φόρμας κρύβονται συχνά τα μεγαλύτερα κέρδη, γιατί οι περισσότερες επιχειρήσεις τα αγνοούν εντελώς. Όσες προσέχουν κάθε λέξη κερδίζουν δυσανάλογο πλεονέκτημα στα ποσοστά ολοκλήρωσης.
Φόρμες στο WEMASY
Στον Δημιουργό ιστοσελίδων του WEMASY μπορείς να προσθέσεις φόρμα στην ιστοσελίδα σου. Τα κείμενα της φόρμας τα γράφεις εσύ.
Δες τι περιλαμβάνει κάθε πακέτο στη σελίδα τιμών.
Η λίστα ελέγχου για τα κείμενα της φόρμας σου
Πριν δημοσιεύσεις μια φόρμα, έλεγξε κάθε ετικέτα, κάθε βοηθητικό κείμενο και κάθε κουμπί:
1. Απαντά κάθε ετικέτα ποια ακριβώς πληροφορία θέλει το πεδίο; (Όχι περίπου. Ακριβώς.)
2. Είναι τα υποχρεωτικά πεδία σαφώς σημασμένα ως "(υποχρεωτικό)"; Είναι τα προαιρετικά σημασμένα ως "(προαιρετικό)" όπου βοηθά;
3. Έχει κάθε προαιρετικό πεδίο που θέλει εξήγηση βοηθητικό κείμενο που εξηγεί γιατί έχει σημασία;
4. Το κείμενο του κουμπιού έχει συγκεκριμένη ενέργεια και δείχνει το αποτέλεσμα; (Όχι "Submit".)
5. Υπάρχουν όροι ορολογίας που ένας συνηθισμένος επισκέπτης δεν θα καταλάβαινε; (Αντικατάστησέ τους με απλή γλώσσα.)
6. Λένε τα μηνύματα σφάλματος στον επισκέπτη τι πήγε στραβά και πώς να το διορθώσει;
7. Είναι το βοηθητικό κείμενο ορατό χωρίς hover ή κλικ;
8. Χρησιμοποιεί η φόρμα την ίδια ορολογία σε όλη της την έκταση; (Χωρίς ανάμειξη των "επιχείρηση", "εταιρεία" και "οργανισμός".)
9. Δοκίμασες διαφορετικές εκδοχές κειμένου για να δεις σε τι ανταποκρίνεται το κοινό σου;
10. Μπορεί κάποιος που δεν ξέρει τίποτα για την επιχείρησή σου να καταλάβει τι θέλει κάθε πεδίο και γιατί;